Messerschmitt Bf-109G-6 (Duitsland)
Type : éénpersoons jager
Motoren : Een 1100kW Daimler-Benz DB605A lijnmotor met waterkoeling.
Prestaties :
- Maximumsnelheid : 623km/u op 7000m.
- Operationeel plafond : 11.750m
- Vliegbereik : 725km
Gewicht :
- Leeg : 2700kg
- Vlieggewicht : 3150kg
Afmetingen :
- Spanwijdte : 9.92m
- Lengte : 9.02m
- Vleugeloppervlak : 16.50m²
Bewapening :
- Een 30mm kanon.
- Twee 20mm-kanonnen
- Twee 13mm machinegeweren
- Een 500kg bom
Versies : zie ook Militaire Vliegtuigen
Bf 109A: Uitgerust met de Rolls Royce Krestel V van 695 PK vloog het eerste prototype V-1 in mei 1935. In oktober nadat vliegtesten succesvol waren beëindigd werd het toestel naar Rechlin gevlogen. Echter bij de landing in Rechlin brak het onderstel af waardoor het prototype ernstige schade opliep. Niet tegenstaande dit ongeval werd het op tijd hersteld om eind oktober deel te nemen aan de competitie uitgeschreven door het RLM. Ondertussen werd er in Augsburg verder gewerkt aan het volgende prototype en vloog voor het eerts in januari 1936. Dit toestel werd uitgerust met de nieuwe Junkers Jumo 210A motor van 610 Pk. Er werd tevens een voorziening getroffen voor de installatie van 2x 7.92mm machinegeweren, wat het voorstel van bewapening was op de Bf 109A productie versie. Het 3e prototype, de Bf 109V-3, volgde in juni 1936 en was bijna hetzelfde uitgevoerd al het vorige type. Ondertussen had de RLM beslist dat de voorgestelde bewapening te weinig was om zijn toekomstige tegenstanders te bekampen. Hierdoor werd de Bf 109A geen productieversie.
Bf 109B "Bertha": Het vierde prototype, de Bf 109V-4, werd initieel uitgerust met 3x 7.92mm machinegeweren. Later werden testen gedaan met een 20mm kanon welke door hitte vast liep na het afvuren van enkele kogels. De V-5 en de V-6 werd dan ook uitgerust met 3 machinegeweren. Ondertussen werden de nodige zaken getroffen om de Bf 109B in productie te laten gaan. Tijdens de lente van 1937 werd een pre productie van Bf 109B toestellen gemaakt. Het echte productiemodel de Bf 109B-1 werd uitgerust met een Junkers Jumo 210Dvan 635 Pk. Het volgende type was de Bf 109B-2 met de Jumo 210G van 670 PK. In juli 1937 werden 24 toestellen naar de Spaanse burgeroorlog gestuurd, de ideale plek om de vliegtuigen te testen.
Bf 109C "Clara": Het volgende prototype was de Bf 109V-9 met 2x 20mm kanonnen in de vleugels gemonteerd. Hij was de basis voor de volgende productieversie de Bf 109C. Deze waren gelijk aan de Bf 109B uitgezonderd zijn bewapening.
Bf 109D "Dora": Op het einde van 1937 ging een Bf 109 in productie met een Daimler-Benz 600 A motor en werd de Bf109D.
Bf 109E "Emil": Was het eerste echte productiemodel dat in grote aantallen gebouwd werd. Tegen het einde van 1939 verving het alle vorige types bij de Luftwaffe. Hij was uitgerust met de Daimler-Benz 601A motor van 1100 PK. 1540 van dit type zijn er gebouwd. Latere E versies werden voorzien van de Daimler-benz 601N motor van 1200 PK
Bf 109F "Friedrich": Om volledig voordeel te genieten van de steeds krachtiger Daimler-Benz motoren moesten grotere aërodynamische verbeteringen uitgevoerd worden. De omhuizing van de motor kreeg een nieuw ontwerp, de lucht inlaat werd verder van de motor verplaatst en de schroef werd 15cm verkleind. Ook de vleugels kregen een nieuw ontwerp en het staartwiel werd intrekbaar. In het najaar van 1940 werden de eerste Bf 109F toestellen aan de Luftwaffe geleverd. De eerste F-versies werden uitgerust met de Daimler-Benz 601N motor de latere met de 601E.
Bf 109G "Gustav": Tijdens de lente en zomer van 1942 werden de assemblage lijnen overgeschakeld van de F-versie naar de G-versie. 70% van de geproduceerde Bf 109 toestellen tijdens de oorlog was van de g-versie. Het belangrijkste verschil met zijn voorganger was een nog krachtigere Daimler-Benz motor, de 605A van 1475 PK. Latere versies hadden de 605D motor van 1800 PK. De Messerschmitt fabriek in Regensburg bereikte zijn productie piek in oktober 1944, wanner er die maand 755 Bf 109G toestellen uit de fabriek rolden
Bf 109H: In 1943 drong zich een ontwikkeling op voor een grote hoogte versie voor verkenningsopdrachten. Het waren standaard Bf 109F toestellen met grotere vleugels (2.15m) en het aanbrengen van een nieuwe staartvleugel. De Bf 109H-1 kon een hoogte bereiken van 14350 meter en een snelheid van 750 Km/h. Hij werd geen succes en er werd dan ook geen verdere ontwikkeling van dit type ondernomen, dit ten voordele van de Focke Wulf Ta 152H
Bf 109K "Konrad": Verscheen voor het eerst in 1944 en was eigenlijk gelijk aan de G-versie maar met kleine structurele veranderingen. Een drukcabine werd geplaatst en de bewapening verbeterd.
Bf 109L: Was een basis Bf 109G met een vergrote romp om de Junkers Jumo 213E te kunnen plaatsen. De vleugellengte werd vergroot tot 13.33 meter en de oppervlakte tot 21.9 m2. Theoretische snelheid was 766 Km/h, maar het ontwerp is nooit beëindigt.
Bf 109R: Werd gebruikt voor de prototypes van de Me 209.
Bf 109S: Deze versie was een ontwikkeling op het einde van de oorlog door Coudron-Renault in Parijs. Het prototype De Bf 109V-24 werd getest in de windtunnel, bij de bevrijding van Frankrijk was het ontwerp bijna beëindigd.
Bf
109T: In 1940 schoten de werkzaamheden aan het eerste Duitse
vliegdekschip, de Graf Zeppelin, zeer goed op zodat er nood was voor een
jachtvliegtuig dat van op een vliegdekschip kon opereren. Een variant van de Bf
19E-3 werd geproduceerd door Fieseler Werke en werd bekent als de Bf 109T (T van
Träger). Het vleugeloppervlak werd vergroot en het uiteinde van de vleugels kon
manueel dicht geklapt worden., ook werd een haak gemonteerd. 60 Bf 109T-1
vliegtuigen werden gebouwd door Fieseler, echter na het annuleren van de
Graf Zeppelin werden ze omgebouwd tot
Bf 109T-2 toestellen zonder haak.
Bf 109X: bevatte een BMW 801 A-0 motor. Het enige toestel dat gebouwd werd gebruikt als testtoestel en te concurreren tegen de Focke Wulf FW 190.
Bf 109Z: Dit was een project om 2 Bf 109F-1 toestellen aan mekaar vast te maken. Het prototype was klaar in 1943 maar zwaar beschadigd door geallieerde bombardementen waardoor het nooit gevlogen heeft
De gegevens over de verschillende versies komen van volgende website Militaire Vliegtuigen
Terug naar Vliegtuigen