Red Arrows
Het Aerobatic Team van de Engelse Luchtmacht vloog vanaf de oprichting in 1965 met zeven Folland Gnats, maar dit werden er al gauw negen. Na optredens op het vaste land van Europa was het Team ook hier al gauw bekend, vooral met de beroemde "Diamond Nine" formatie.
Eind 1979 werd het Team uitgerust met negen nieuwe British Aerospace Hawks. De Hawk is een modern en uiterst geschikt vliegtuig voor een demonstratie Team. Het is relatief licht en zeer wendbaar en bovenal een uiterst veilig vliegtuig.
Het aantal shows dat de Red Arrows per jaar vliegen, is bijna altijd boven de 100 (ter vergelijking: de Amerikaanse Teams vliegen gemiddeld 50 shows per jaar). Regelmatig gaat het team op tournee naar een ander werelddeel Deze tours worden vaak gesponsord door de fabriek van de Hawk, British Aerospace.
Aan het eind van ieder seizoen zwaaien er 3 piloten af en komen er 3 nieuwe bij. Dit heeft twee redenen, ten eerste is het te zwaar om lang te doen, en ze zijn de gehele zomer weg van huis wat natuurlijk niet goed is voor het sociale leven van deze reislustige mannen. Ook kan het vliegen in een demonstratieteam na 3 jaar een soort automatisme worden, daardoor zou de concentratie van een vlieger misschien minder kunnen worden. Dit moet te allen tijde worden vermeden om het veiligheidsniveau hoog te houden. De nieuwe piloten voor het volgende seizoen worden gekozen na een zeer strenge selectie die plaatsvindt tijdens de wintertraining op Cyprus.
De 3 gelukkigen die worden uitgekozen komen aan het eind van het seizoen alvast bij het Team. Ze vliegen de laatste vliegshows mee achterin de Hawks van hun nieuwe collega's. Zo krijgen ze alvast een indruk wat ze in het volgende seizoen staat te wachten. Begin oktober nemen ze het over van de 3 afzwaaiers en de wintertraining voor het volgend seizoen kan beginnen. Ook de "Boss" (zo wordt de leider van het Team door zijn piloten genoemd) Sqn Ldr John Rands is vorig jaar vervangen door Sqn Ldr Simon Meade. Hij zal de Red Arrows leiden tot het jaar 2000. De leider is altijd een piloot die al eerder bij de Red Arrows heeft gevlogen.
En het team beschikt ook over ongeveer 60 man personeel die alle andere belangrijke zaken regelen. Zoals adminitratie, onderhoud Hawks, accommodatie piloten, ect. Helaas krijgen deze mensen niet altijd de eer en aandacht die ze zonder meer verdienen.
De laatste trainingsmaand van de Red Arrows vindt plaats in de azuurblauwe lucht boven het mooie eiland Cyprus in de Middellandse Zee. Na vele maanden hard trainen onder vaak slechte weersomstandigheden in Engeland, is het Team in april klaar om de laatste puntjes op de i te zetten. Aangezien er moet worden getraind met mooi weer is Cyprus een perfecte locatie hiervoor.
Op het zuidelijke puntje van het eiland ligt de Engelse Luchtmacht basis RAF Akrotiri. RAF Akrotiri is al vele jaren in het bezit van de Britten en gezien de zeer strategische ligging in de Middellandse Zee zal dit voorlopig wel zo blijven.
Na een uitvoerige medische keuring in Londen viel de eer aan mij om voor twee weken met de Red Arrows op Cyprus, als fotograaf mee te draaien. Er zullen mensen zijn die denken dat ze daar lekker liggen te zonnen, nee foutje. Werken en echt hard werken doen die mannen daar. Minsten drie trainingsvluchten per dag en op sommige dagen zelfs vier.
Tijdens een training verliest de gemiddelde piloot ongeveeranderhalve liter vocht. Zo'n vlucht gaat gepaard met enorme "G" krachten (iemand die 70 kilo weegt, weegt met 8 "g" 560 kilo! en je fotocamera weegt ook nog eens een kilo of 10 en dan proberen een foto te maken) van + 8 G tot -3 G. Drijfnat van het zweet stappen ze na zo'n vlucht uit hun Hawk en voordat ze aan de nabespreking van de vlucht beginnen wordt er eerst gedronken of ijs gegeten. Tijdens een show meevliegen achter in een Hawk in de formatie is in principe niet toegestaan vanwege de veiligheid. De Hawk is namelijk uitgerust met dubbele bediening dus ook achterin zit een stuurknuppel. Deze kan niet worden uitgezet en beweegt synchroom mee met de knuppel voorin bij de piloot.
Het is dus van groot belang dat je als achterpassagier met je benen niet tegen de stuurknuppel aanstoot, de piloot mag helemaal niets van zijn medepassagier merken. Dit is zeker geen overbodige voorzorgsmaatregel als je in de formatie zo'n meter of twee van elkaar af vliegt.
Enkele Prachtige foto's
Bronnen: http://www.sky-flash.com/redsnl.htm
Terug naar Vliegtuigen