Supermarine Spitfire F.Mk XIV E (Verenigd Koninkrijk)
Type : éénpersoons jager
Motoren : Een 1529kWRolls-Royce Griffon lijnmotor met waterkoeling
Prestaties :
- Maximumsnelheid : 721km/u op 7925m.
- Plafond : 13.106m
- Vliegbereik : 740km op eigen brandstof
Gewicht :
- Leeg : 2994kg
- Vlieggewicht : 856kg
Afmetingen :
- Spanwijdte : 11.23m
- Lengte : 9.96m
- Vleugeloppervlak : 22.48m²
Bewapening :
- Twee 20mm-kanonnen
- Twee 7.7mm machinegeweren
- Bommenlast maximaal454kg
Versies :
Mk I: De eerste serie Spitfires direct afgeleid van het prototype en vloog met een Rolls Royce Merlin II met tweebladig houten schroef. Na de eerste 174 werden de volgende gemaakt met de Merlin III motor met metalen driebladige schroef. Meer dan 30 met de B-vleugel de rest met de A-vleugel.
Mk II: Uitgevoerd met een betere Merlin XXI motor. In totaal werden er 920 toestellen van gebouwd, 170 met de B-vleugel de rest met de A-vleugel. Deze versie kon afwerpbare brandstoftanks onder de vleugels meevoeren.
Mk III: Versie met een sterkere motor, maar faalde. Zijn er 2 van gebouwd.
Mk IV: Met geheel nieuwe motor, de Rolls Royce Griffon. Deze versie werd niet verder ontwikkeld als de Mk IV.
Mk V: Rechtstreeks ontwikkeld uit de Mk II. Was de meest gebouwde Spitfire.94 Mk VA, 3923 Mk VB, 2447 Mk VC. Dit was ook het eerste type dat werd gebruikt om gronddoelen aan te vallen. Vanaf de Mk V werd de type indeling nog verder uitgebreid. Naast de vleugeltypen kreeg men ook de indeling naar de specifieke motor dat werd gebruikt. LF= lowflying fighter (lage hoogten)? F= fighter (middelhoog), HF= highflying fighter (zeer grote hoogte)
Mk VI: Vleugeltippen spitser en vleugels langer. Vierbladige propeller en staartwiel intrekbaar.
Mk VII: Speciaal ontworpen voor op zeer grote hoogten. Vleugels 30 cm langer en voorzien van een drukcabine.
Mk VIII: Speciaal ontworpen voor operaties in de tropen.
Mk IX: Met zwaardere motor, een Merlin 60 van 1720 PK. Deze versie werd het meest gebruikt tijdens D-Day.
Mk X en XI: Ontworpen voor fotoverkenningsvluchten.
Mk XII: Speciaal ontworpen om te kunnen weerstaan aan de Focke Wulf FW190, werd ontwikkeld met een Rolls Ryce Griffon motor. Hij was langer dan alle vorige Spitfires en de romp was verstevigd om de zwaardere motor te kunnen dragen.
Mk XIII: Is op het tekenbord blijven steken doordat het luchtvaartministerie andere eisen stelde.
Mk XIV Spitful: Eigenlijk werd de Spitful ontworpen als de opvolger van de Spitfire, maar zijn gelijkenis was zo groot dat er gewoon een nieuwe versie van de Spitfire is van gemaakt. Vijfbladige propeller en druppel cockpit.
Mk XV: Is niet als versie gebruikt omdat de benaming werd omgezet naar Seafire.
Mk XVI: De laatste versie die tijdens de oorlog werd gebouwd en vooral als grondaanvalsjager werd gebruikt.
De gegevens over de verschillende versies komen van volgende website Militaire Vliegtuigen
Terug naar Vliegtuigen